در کنارم روز و شب بیدار بود

غافل از او چشم من در خواب بود

تا شدم بیدار و مشتاق پدر

او به خواب و چهره اش در قاب بود







خیال پدر


شب بودوماه واختر و شمع ومن وخیال 

                             

خواب از سرم به نغمه ی مرغی پریده بود

 

در گوشه ی  اتاق فرو رفته در سکوت   

                                 

رویای عمر رفته مرا پیش دیده بود

 

درعالم خیال به چشم آمدم پدر   

                                     

کز رنج چون کمان قد سروش خمیده بود

 

موی سیاه او شده بود اندکی سپید  

                                        

گویی سپیده از افق شب دمیده بود

 

یاد آمدم که در دل شبها هزار بار  

                                             

دست نوازشم به سر و رو کشیده بود

 

خود برون شدم به تماشای روی او   

                                         

کی لذت وصال بدین حد رسیده بود

 

چون محو شد خیال پدر از نظر مرا   

                                        

 اشکی به روی گونه ی زردم چکیده بود


سهراب سپهری


برچسب ها: بیاد پدرانی که نیستند، روز پدر، روز مرد، خیال پدر، سهراب سپهری،

تاریخ : پنجشنبه 10 اردیبهشت 1394 | 04:46 ب.ظ | نویسنده : فروزنده غیاثی | نظرات

  • بازی مهربانی
  • بوگاتی
  • قیمت دلار
  • روزنامه