بی من مرو





خوش خرامان می روی ای جان جان بی من مرو

ای حیات دوستان در بوستان بی من مرو

IMG-20150815-WA0027

ای فلک بی من مگرد و ای قمر بی من متاب

ای زمین بی من مروی و ای زمان بی من مرو


IMG-20150815-WA0018


این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوشست

این جهان بی من مباش و آن جهان بی من مرو


IMG-20150815-WA0031


ای عیان بی من مدان و ای زبان بی من مخوان

ای نظر بی من مبین و ای روان بی من مرو


IMG-20150815-WA0016



شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپید

من شبم تو ماه من بر آسمان بی من مرو





خار ایمن گشت ز آتش در پناه لطف گل

تو گلی من خار تو در گلستان بی من مرو


IMG-20150815-WA0015




در خم چوگانت می تازم چو چشمت با منست

همچنین در من نگر بی من مران بی من مرو



IMG-20150815-WA0028



چون حریف شاه باشی ای طرب بی من منوش

چون به بام شه روی ای پاسبان بی من مرو






وای آنکس کو درین ره بی نشان تو رود
چون نشان من تویی ای بی نشان بی من مرو


وای آنکو اندری ره می روی بی دانشی
دانش راهم تویی ای راه دان بی من مرو





دیگرانت عشق می خوانند و من سلطان عشق
ای تو بالاتر ز وهم این و آن بی من مرو



چشم می بارید  و بغض گلویم را فشار میداد..

اطراف قبرشمع بود و  گل بود وگلاب

اشکها جاری و نگاهها غرق حسرت ...

همه چیز حکایت از سوز فراق داشت .

دیدگان غمبار مادرو پدر  درد جدایی را فریاد میکرد

سخن ها بر لب بود با ابهام یک سؤال : چرا ؟؟؟ خدایا چرا ؟؟؟

او آمد تا در کنار مادر باشد

تا از همین دوران جوانی نخستین گام خدمت رسانی به عموم را بردارد

 

آیا این پاسخ عشق بود ؟

اما حرفی بخاطرم آمد:

شاید حرفش نزد پروردگار خریدار داشت.

او گلی بود از گلزار بهشت !!

 گلی که  بین ما و خدا ، خدا را انتخاب کرد و رفت تا  روحش به ملکوت رسد





                      او رفت و با رفتنش پندی گذاشت بر پندهای نگرفته ی ما !

                      پندی  که حکایت  داشت از بی ارزشی دنیا و اینکه :

                      بی وفایی دنیا را بنگرید و از دمی که در اختیارتان  هست مگذرید

                       زیرا  لحظه  می گذرد. سال می گذرد و ... عمر می گذرد.

                                                     
                            او رفت و دنیا را به ما و اهلش گذاشت.

                              ما ماندیم و غم سنگین فراقش

                         غم نبودنی که هیچ بودنی جبرانش نمی کند !

                             نبودن کسی که هرگز تکرار نمی شود !

                                                                          

        مقدار یار هم نفس، چون ما نداند هیچ کس

        ماهی که در خشک اوفتد، قیمت بداند آب را



برچسب ها: گل گلزار بهشت، محمد غیاثی، جوان ناکام،

تاریخ : سه شنبه 27 مرداد 1394 | 07:39 ق.ظ | نویسنده : فروزنده غیاثی | نظرات

  • بازی مهربانی
  • بوگاتی
  • قیمت دلار
  • روزنامه