باکدامین پا در برابرت زانو بزنم

با کدامین چشم شرمندگی را وصله ی پارگی پوتینت کنم

با کدام دست ....

آه گفتم دست

آستینت در باد می رقصد و به واژه های من می خندد

چه واژه های خالی و پوچی

نمی دانم

من کلمات را فریب داده ام یا کلمات مرا

نمی دانم .....

عشق و مردانگی ....صداقت و رفاقت ....

مرگ و جاودانگی ....

وکوله پشتی پر از ستاره .....

چطور این همه را با یک دست خالی

برداشتی و خندیدی و رفتی ؟

برچسب ها: هفته ی دفاع مقدس، معلم شهید، شهید محمد رضایی پور، شهید دیار کویر، ایثار، شهادت،

تاریخ : یکشنبه 4 مهر 1395 | 11:06 ق.ظ | نویسنده : فروزنده غیاثی | نظرات

  • بازی مهربانی
  • بوگاتی
  • قیمت دلار
  • روزنامه