یاحسین ! از روزی که در دامن مادر مهرت را چشیدم

و اشکش را در سوز غمت دیدم

در پیاله ی دلم شربت گوارای عشق تو ریخته شد

ونهر جانم فرات سوز و علقمه ی اشک تو گشت

دلم حسینیه ی پر شور غم تو شد تا بتواند مرغ جانم

مرثیه ی هجر ت رابخواند و برایت شعر بسراید

سینه ی غمزده ام تکیه ای شد

و با کتیبه های درد و داغ سیه پوش تو گشت





یا حسین به حق خون به ناحق ریخته ات

لیاقتم بخش تا توانم را وقف شناخت تو کنم

که شناختت همان معرفت حق است و دفاع از حقیقت ...

هدایتم کن تا با کلید یا حسین ،درب تکیه ی دلم باز شود و

اشکهایم ،طراوت سفره ی معنوی ام گردد ....

بگذار این اشک ،آبی صاف و بی آلایش به صورت جانم زند

شاید سد غفلت درونم بشکند ...

بگذار حس کنم بوی خوش تربت کربلا را ...

شاید با فریاد السلام علیک پلی زنم رو به کوی دوست

آنجا که بغض ها را می توان شکست ......

آنجا که می توان همراه کاروان مهر تو شد

آنجا که میشود خورشید را دید ....

برچسب ها: محرم، شهادت، امام حسین، کتبه ی درد، عشق، عاشقانه، moharam95،

تاریخ : دوشنبه 12 مهر 1395 | 12:40 ق.ظ | نویسنده : فروزنده غیاثی | نظرات

  • بازی مهربانی
  • بوگاتی
  • قیمت دلار
  • روزنامه